Teefje reefje – deel 5
Part 8, Wednesday, June 16 , 2004 (written by Nannika):
………………………….een stevige hand drukt mij weer naar beneden. Ik word met mijn toet in het hondenvoer geduwd. “Vreten teef!”
De waterbak wordt over mijn hoofd leeggegooid en druipt langs mijn gezicht in de voerbak. Twee stevige handen pakken mijn armen en houden deze in een knellende greep. Ik stik bijna in het voer en het water. Dan….. pats …… pats…. doet de riem op mijn omhooggestoken billen. Oeiiiii …. da’s nie echt zachies!! Ik proest in het vocht en probeer overeind te komen, maar de hand in mijn nek is genadeloos. Ik bereik ermee dat mijn hoofd nog steviger op de bodem van de voerbak wordt geperst. Ik voel een snerpende pijn tussen mijn benen. De leren riem heeft mijn heetste plekje op een gemene manier geraakt.
Eindelijk houd het slaan op. Mijn kont staat in de fik. Ik word omhoog getrokken en met mijn besmeurde gezicht zit ik op mijn knieen tussen de kerels. Een van hen ritst zijn gulp van zijn spijkerbroek open en haalt zijn stijve tevoorschijn. Het is een kerel met een baard die al jaren uit de mode is en een ruige bos haar. Hij trekt mij aan de halsband naar zijn kruis. De kloppende lul is nu vlak voor mijn gezicht. “Doe je werk teef!” Nee. dit gaat mij te ver! Als het de man was geweest die mij in de kofferbak dumpte, dan…. ja dan had ik het misschien gedaan. Maar bij deze griezel …….. nooit!! Ik pers mijn lippen stijf op elkaar. “Oh, kijk eens aan. Deze teef heeft kapsones!
Ik zal haar dat eens afleren” zijn de woorden van de Mercedesman.
Hij pakt mij beet, ik probeer mij los te rukken, maar hij is veel sterker dan ik. Ik ben in tweestrijd. Ik voel mij echt heel vernederd tussen die kerels, maar nu hij mij weer vast heeft verslapt mijn weerstand. Ik laat me door hem meevoeren. Ik word voor hem uitgeduwd de kamer uit, een gang in en dan een trap naar beneden. Om te laten zien dat ik er ook nog ben en ik niet zo’n gemakkelijke prooi ben, zak ik op de trap in elkaar. Sneller dan dat ik voor mogelijk had gehouden tilt hij mij op en draagt mij als een baby in zijn armen naar beneden. Een van de anderen is er achter aan gekomen. Het was een vent die ik nog niet echt heb kunnen bekijken, deze is ook niet onknap en heeft wel wat. Gelukkig zijn die andere vieze kereltjes er niet bij.
Het licht floept aan en de zware deur gaat in het slot. Heel even krijg ik de kans om mij heen te kijken. O, jee wat ik zie is niet misselijk. Dit is geen SM-kamer in een gemiddelde jan-met-de-pet-eensgezinswoning. Nee, dit is een ware martelkamer. De dingen die hier staan zijn echt niet leuk.
Ik krijg ijzeren handboeien om. Deze worden aan de achterkant hoog in mijn nek aan de halsband vastgemaakt met hangsloten. Ik word door vier handen opgetild. Ze laten mij zakken met mijn benen aan weerszijden van een driehoekige balk. Mijn benen raken de grond niet en mijn schaamlippen worden uiteengeperst op het harde hout. Als ze mij loslaten rust ik met mijn volle gewicht op de balk, die aan de onderkant breed is. Ik zit daar voor de grijnzende mannen te kijk met mijn borsten vooruit. Ook aan mijn enkels komen stalen boeien en met aan elk een ketting worden deze aan ringen in de grond vastgemaakt. Ook al zou ik de moed gehad hebben om mijzelf van de balk af te gooien, nu gaat dat zeker niet meer. Het doet pijn. Het doet echt pijn! Ik denk dat als ik niet zo geil was geweest dat ik dit niet uit zou kunnen houden. De niet-mercedesman doet zijn broek uit. Hij trekt de stringslip van zijn gat en pist eroverheen. Hij propt de natte slip in mijn mond. Natuurlijk werk ik deze weer naar buiten, maar deze wordt teruggeduwd terwijl de ander gemeen hard in mijn tepels knijpt. Brede zwarte tape wordt om mijn gezicht gedraaid. De slip houd mijn kaken van elkaar en vult mijn hele mond. Het tapen gaat door, ook over mijn neus, rondom mijn hoofd. Onder mijn kin door en over mijn haren. Ik krijg geen adem meer……….ik probeer als een gek mijn hoofd weg te trekken maar mijn bewegingen hebben alleen maar meer pijn tot gevolg in mijn kut. Net als ik denk te zullen stikken worden voel ik dat er gaatjes bij mijn neusgaten worden geprikt. Diep haal ik adem.
Mijn hele hoofd is ingetaped. Ik voel dat er ook gaatjes bij mijn oren worden gemaakt en de geluiden uit de ruimte zijn voor heel eventjes weer helder te horen. Maar niet voor lang. Allebei mijn oren worden dichtgestopt met vochtige watten of zoiets en onmiddelijk worden er nog een paar lagen tape omheengedraaid. Ik hoor geen enkel geluid meer. Ik ervaar alleen nog het stromen van het bloed in mijn aderen en het geluid van mijn eigen ademhaling. Het is stikkedonker. Al het contact met de buitenwereld is verdwenen. Ik voel de pijn. In mijn eigen wereld zit ik hier, overgeleverd aan de grillen van wildvreemden. Is dit echt wat ik lekker vind? Hoe kan het dat ik zo geil ben. Er gebeurt …….niks. Dit is heel erg. Wat gaat er komen?? Gaan ze mij slaan?? Oh,dit wachten…. om gek van te worden.
En ondertussen ……. die pijn………………….
Part 9, Thursday, June 17 , 2004 (written by Raven):
Ik verwacht van alles nu, slaan, gewurgd worden, een gangbang, een mes dat mijn huid openript…alles….maar geen zachte, strelende hand over mijn rug. Huh, strelen? Zacht?…Ik voel kippenvel opkomen over mijn hele lijf, wanneer ik deze onverwachte handeling onderga. Vingertoppen gaan zachtjes over mijn ruggewervel, eindigen bij mijn heupen en gaan voorlangs naar mijn buik en omhoog naar mijn borsten. De vingers beroeren zachtjes mijn tepels, draaien er rondjes omheen en omhoog gaan de vingers naar mijn hals. Mijn angst ebt langzaam weg, mijn pijn drijft naar de achtergrond en ik voel mijn hoofd achterover zakken, om zo de vingers ruimte te geven. Ik voel mij iets rustiger worden nu en laat mij leiden door de vingers, mijn enige contact nu met de buitenwereld. Kippenvel, vingers, donker, stilte, vingers, warmte…laat het los…laat het los.
Ik merk amper dat er nu iets scherps over mijn ruggegraat glijdt, iets kouds dat langzaam omhoog kruipt over mijn huid. Wanneer ik echter bemerk dat de folie in mijn nek los geraakt en geluiden zachtjes tot mij gaan doordringen, hoor ik dat een mes door de folie snijdt. Niet dat ik mij veel bewegen kan, maar nu probeer ik echt helemaal doodstil te blijven zitten, bang als ik ben dat het mes in mijn huid zal snijden.
Ik probeer de lijn van het mes te volgen aan de hand van de folie die langzaam van mijn hoofd losraakt, overlangs naar de voorkant van mijn gezicht en mijn hals…… Ik knipper met mijn ogen, haal diep adem en meer geluiden dringen tot mij door, zoals een zware ademhaling achter mij.
Uiteindelijk is alle folie van mijn bovenlijf en kijk ik voorzichtig in het rond, inschattend wie er nog meer in de kamer zijn. Links van mij staat de man die ik herken van de witte Mercedes, rechts van mij de man uit het dierenasiel en vlak daarachter Ruud L, met zijn broek op zijn voeten, trekkend aan zijn pik. Aan zijn wilde ogen zie ik dat hij niet ver is van een orgasme, zijn mond half open en zijn ademhaling gejaagd. “Ja, maak die teef maar los, haal haar maar van die bok af….ik hou het niet lang meer, ik ga dr neuken. In ieder gat dat ze heeft, ze heeft mij tenslotte lang genoeg laten wachten! Neuken zal ik dr…..ohhhh, die geile teef!
De Mercedesman kijkt nu geergerd naar Ruud L en zegt ‘dattie zijn geile kop ff moet houden, want ‘zij is van mij!’ terwijl hij naar mij wijst. Kennelijk is de Mercedesman echt de baas van dit gore zooitje, want ook de man van het dierenasiel kijkt nu zwijgend en teleurgesteld in zijn richting.
“Jullie zijn een stelletje stomkoppen, zie je dan niet dat dit teefje een echte baas nodig heeft? Niet dat ze niet ff ingereden moet worden, dat zeker! Maar, ik denk dat als ze braafjes haar best doet en dat willetje van haar gebroken is, ze alles doet wat ik van haar wil. Is het niet, teefje?” zeg hij nu tegen mij, terwijl hij met zijn hand mijn kin pakt en mij dwingt hem in de ogen te kijken.
Ik heb zwijgend alles aangehoord en bekeken en besluit eieren voor mijn geld te kiezen, in de hoop enigzins levend dit gekkenhuis te kunnen verlaten. Ik sla mijn ogen neer als antwoord en een diepe zucht verlaat mijn lippen.
“Goed, ik weet genoeg! Weg jullie, ik ga mij vermaken met dit teefje. Wanneer ik zover ben, sein ik jullie wel in. En nu oprotten!” zegt de Mercedesman nu en zwaait woest met zijn arm naar de kerels, ten teken dat ze echt moeten oprotten. Zijn blik richt zich nu weer op mij, hij bekijkt mij nu alsof het de eerste keer is en ik zie een spottend lachje op zijn gezicht verschijnen. “Braaf zo, je weet wel wie de Baas is, he?” Weer sla ik mijn ogen neer en besluit te zwijgen en mij meegaander op te stellen.
Zijn handen maken de metalen enkel en polsboeien los, helpen mij van de bok en houden mij nu dicht tegen hem aangedrukt. Dit gevoel is lekker, dit wil ik blijven voelen….of het nou echt veilig is, weet ik niet….maar goed voelt dit wel ff na al de angst en pijn. Ik sluit mijn ogen en geef me over aan dit gevoel, mijn gezicht in zijn hals gedrukt.
Ik voel zijn hand mij leiden en schrik wanneer ik met mijn buik tegen iets kouds aan wordt gedrukt. Ik open mijn ogen snel en zie dat ik tegen een metalen raster aan sta, mijn handen worden snel en vaardig met een touw vastgemaakt boven mijn hoofd. Zijn voeten dwingen de mijne uit elkaar en ik blijf staan, zonder morren. Ik bemerk dat hij een paar stappen achteruit doet en iets pakt. Ik hoor een zwiepend geluid door de lucht suizen, krimp automatisch ineen en meteen hoor ik mijzelf gillen………………………………….