Extreem Nachtboek van Raven Dice

Part 7, Tuesday, June 15 , 2004 (written by Raven):

 …….Zijn andere duim komt er nu bij en trekt mijn mond bij de mondhoeken geheel open, terwijl hij mijn hoofd naar achteren duwt. Zijn donkere ogen spieden nu in mijn mond, als zijnde een keuring. Stil en gelaten sta ik het toe, verwonderd over mijn eigen reactie.
Nu haalt hij zijn duimen uit mijn mond en zijn mijn oren aan de beurt, een voor een inspecteert hij ze terwijl hij mij af en toe diep en doordringend in de ogen kijkt. Die blik maakt dat ik mijn ogen neersla, dat de kriebel in mijn buik heviger wordt en wanneer ik wanneer ik zijn elleboog per ongeluk (?) langs mijn tepels voel gaan, merk ik dat deze verraaiers ook meteen reageren. Met zachte hand dwingt hij mij nu op de knieen voor zich en beginnen zijn handen door mijn haren te woelen. Wanneer ik echter zo aan zijn voeten zit, merk ik dat hij mijn haren aan het controleren is….denkt hij soms dat ik luis of vlooien heb??? Met een ruk wil ik weer opstaan, protesteren tegen deze vernedering en vooral niet laten merken wat het mij doet! Maar zijn eerdere zachte hand wordt nu dwingend en doortastend wanneer hij mij bij de halsband pakt en mij weer naar beneden, aan zijn voeten, duwt. 
“Plaats!!!!!” bromt hij nu kordaat, het eerste geluid wat ik uit zijn mond hoor komen. De eveneens donkere stem, de kracht die hieruit klinkt en daarmee het overwicht op mij, maakt dat mijn protest (voorlopig) gesmoord wordt en ik aan zijn voeten blijf zitten. Goffer, ik voel wat druipen tussen mijn benen, ik schaam mij kapot! Ik sluit mijn benen in de hoop dat hij het niet zal opmerken wat het met mij doet, maar deze hoop is ijdel bemerk ik. Zijn voet wringt zich nu tussen mijn benen en dwingt mij open voor hem te blijven zitten.
Hij knielt nu eveneens en kijkt mij weer doordringend aan, terwijl ik zijn hand tussen mijn benen voel gaan en nu wel naar mijn allerlekkerste plekje tasten. Terwijl hij mij blijft aankijken, houdt hij nu zijn vinger voor mijn mond en als vanzelf openen mijn lippen zich om mijn eigen geile, natte vocht te proeven. Als een baby die uren niets te drinken heeft gehad, zuig ik op zijn vinger, gulzig en geil.
Hij grinnikt, kijkt mij nog steeds aan en vraagt mij: “Ben jij zo’n geil teefje? Vind je het zo lekker om je eigen geil te proeven? Wil je zo graag zuigen?”
Ik voel mij rood worden van schaamte, voel mij betrapt omdat ik dit allemaal toelaat, terwijl ik ergens niet wil dat een vreemde mij zo behandelt, mij op die manier de baas probeert te zijn. Ik open mijn mond om ontkennend te antwoorden, maar wanneer ik zie dat hij alweer opstaat sluit ik mijn mond, blij dat ik het antwoord schuldig mag blijven. 
Hij loopt met grote passen nu op de witte Mercedes af, opent de kofferbak en kijkt weer mijn richting op. Zijn ogen vertellen wat zijn mond niet hoeft en ik begrijp wat hij bedoelt. Als vanzelfsprekend, zonder morren, kruip ik naar hem toe en blijf zitten naast zijn voeten.
“Erin!!!” zegt hij kortaf en klopt met zijn handen in de kofferbak. Eventjes twijfel ik of ik het zal doen, maar aan de andere kant roept de man iets in mij op waartegen ik niet bestand ben. Mijn egootje is ff niet thuis, mijn volgzaamheid en geilheid maakt dat ik langzaam opsta en met enige sierlijkheid in de kofferbak stap, waarna de deksel gesloten wordt en ik, omhuld door duisternis, op een prikkend matje lig. Een paar tellen later hoor ik de auto starten en rol ik vervolgens van links naar rechts in de kofferbak wanneer hij snel en hopelijk vaardig wat bochten neemt. De kofferbak stinkt, bemerk ik nu…het ruikt naar zweetvoeten, nat tentendoek en hondevoer….ik kokhals van de lucht en probeer mijn lijf te verdraaien in de hoop een andere lucht te kunnen opsnuiven. Helaas, het stinkt in de gehele kofferbak en gedwee wacht ik af tot de rit ten einde is, angstig wat het einddoel zal zijn. 

Ik weet niet meer hoeveel tijd er verstreken is en waar we inmiddels zijn, of het dag of nacht is….maar uiteindelijk schiet ik wakker als ik het autoportier met een klap hoor dichtgaan en voetstappen naderbij komen. Nu schrik ik echt, waar ben ik, wat wil hij, wat gaat er gebeuren?
De kofferdeksel gaat open en meteen word ik verblind door fel licht, waarschijnlijk van een zaklantaarn. Ik wend mijn gezicht af, want mijn handen zitten nog steeds achter mijn rug vast met de metalen handboeien. “Kijk eens jongens, wat een heerlijk teefje! Gevonden vlakbij mijn huis, loslopend wild op mijn land is dus van mij. Ik heb haar even gekeurd op haar gebit, oren en haren…want stel je voor dat ze onder de luizen of vlooien zit! Misschien brengt ze nog wat op bij de veiling binnenkort, het is tenslotte een mooi exemplaar en ze reageert goed als aan haar tepels of kutje zit. Ze is vast zo geil als boter, zeker gezien het feit dat ze zo volgzaam is als de pest, hahahahahaha!!!!!” 
Deze woorden boezemen mij nu vreselijke angst in. “Met wie is hij? Wat zijn ze nu echt met mij van plan? Word ik verkocht? Aan wie? Ik wil niet verkocht worden….”  

Wanneer ik uit de kofferbak wordt gehaald door een aantal stevige handen, probeer ik om mij heen te kijken om de personen te ontwaren. Maar daar hadden ze waarschijnlijk al rekening mee gehouden, wanneer ik geblinddoekt wordt en een prop in mijn mond wordt gedaan. Paniek!!!!! Ik probeer mij los te worstelen, maar heb weinig resultaat. Het enige wat het oplevert is een paar flinke tikken op mijn billen en een ruwe hand die mijn kutje beetpakt met de woorden: “Stilstaan, geil teefje…ff dat kutje van je voelen, je maakt me geil met dat gedraai en geworstel van je!” 
Ik word meegetrokken aan mijn halsband en ik voel aan mijn voeten dat we over een grindpad lopen, tering…wat doet dat zeer zeg! Ik denk dat het een vreemd gezicht zal zijn mij op die grindstenen te zien wiebelen, want ik hoor mannenstemmen achter mij lachen, hard lachen zelfs!!! Ik voel mij zielig, ik voel mij koud en moe en bang. 
Ik hoor een deur piepen en ik voel dat we een warm vertrek binnengaan, ik ruik een heerlijke etenslucht en merk dat ik nog honger heb ook. De ketting aan mijn halsband geeft nu een ruk naar beneden en weer hoor zeggen: “Plaats!!!”

Als vanzelf zak ik door mijn knieen en voel een zacht kussen onder mij. Ook worden nu de boeien van mijn polsen gehaald en bijna huil ik van opluchting, maar ook van pijn…want nu pas voel ik echt goed hoelang mijn armen in deze rothouding gezeten hebben.
Langzaam beweeg ik mijn armen heen en weer en merk ik dat alles echt pijn doet, maar ik ben wel blij om nu een wat normalere houding te kunnen aannemen op het kussen. Ik probeer te luisteren hoeveel personen er zijn in het vertrek, of ze dichtbij of ver mij staan, maar ik schrik wanneer ik vlakbij mij een gekletter hoor van iets van metaal.  

“Zo teefje, hier voor je heb je een waterbak en een voederbak…precies zoals hoort voor jou! Eet en drink maar eens lekker, want je zult het nodig hebben als we straks eens eventjes gaan spelen met jou.” 
“Spelen????? Met mij????????????? Mijn hart bonkt alle kanten op, maar honger en dorst overwint en op de tast pak ik de voederbak en waterbak en begin ik het eten en drinken tot mij te nemen. Ik voel mij vernederd, zo te moeten drinken en eten, ik voel mij ook bekeken zo naakt als ik nog steeds ben, hier in de nabijheid van personen waarvan ik niet weet wie of wat te zijn. Hoe komt het dan toch dat ik weer iets voel plakken tussen mijn benen? Omdat ze mij teefje noemen, omdat de man zoveel overwicht op mij heeft, omdat ze met mij willen spelen…..of gewoon omdat ik een geil teefje ben, heerlijk overgeleverd aan de nukken en grillen van de onbekende man?
Goffer, mijn lijf is echt een verraaier zeg!

 “Zeg Ruud, ik heb je wandelschoenen nog voor je meegenomen. En oh ja, dat tentdoek waar je om vroeg ligt ook nog in mijn achterbak, En het voer van mijn vorige hond komt nog mooi uit voor dat teefje hier, whahahahahaha….. Wat hebben wij een mazzel, Ruud, dat ik haar zomaar vond in de buurt. Kun je eindelijk weer eens een lekker teefje grijpen en haar lekker hard nemen, tis tenslotte al een tijdje geleden voor jou, he? Die verdomde wijven ook op je werk,  dat ze je dan meteen gaan aanklagen voor ongewenste intimiteiten, die hoeren! Maar deze hier, die heeft niets aan te klagen, ze heeft het maar te ondergaan!”
“Ja, Ruud… en dan te bedenken dat wij haar bijna hadden, he? Ik had haar uit het asiel gehaald, maar toen ontsnapte die teef, dat ondankbare kreng!
Wij zullen met zn drietjes haar eens eventjes een flink lesje leren….Ik heb al dagen een harde pik en zin om er eens ff op los te slaan met mijn handen en mijn nieuwe riem…..God, wat heb ik een zin!”

 Ik verslik mij in mijn eten en richt mij op…………………………..